Comedienne Els De Schepper staat met een gele badeend in de hand op het podium in Capitole Gent, met haar rug naar die typische rode theaterstoelen.

Els De Schepper: "Het kind op het podium ben ik nooit kwijtgeraakt"

14.07.2026

Wat als de hemel één grote chaos blijkt te zijn? In (B)Engel komt Els De Schepper plots boven terecht, waar de cloud overvol zit, de afdeling reïncarnatie kampt met personeelstekort en zelfs de gouden lepeltjes verdwenen zijn. De nieuwe voorstelling wordt opnieuw een grote, klassieke Els-show vol humor, personages en scherpe observaties over het leven en wat er misschien nog achter schuilt. De tour kent zijn hoogtepunt op 29 mei 2027 in Capitole Gent.

Na ‘Wat doe ik hier?’ kies je opnieuw voor een meer klassieke theatervoorstelling. Vanwaar de keuze?
Els De Schepper: “De vorige voorstelling was helemaal anders opgebouwd. Daar nodigde ik elke avond iemand anders uit op het podium en vertrok ik veel meer vanuit gesprekken. Dat was heel fijn om te doen, maar ik voelde nu heel sterk dat ik opnieuw zin had in een grote voorstelling."

"Zo'n voorstelling zoals mensen die misschien van mij kennen: veel personages, veel beweging en een volledige wereld waarin je het publiek kunt meesleuren. Ik hou ervan om iets groots op te bouwen.”

De voorstelling vertrekt vanuit de grote vraag: wat gebeurt er nadat we er niet meer zijn?
“Ja, dat is eigenlijk de basis van alles. Is er nog iets? Is er niets? Gaan we naar een hemel of naar een hel? Kunnen we terugkomen? En vooral: als er dan iets bestaat, loopt het daar misschien even chaotisch als hier beneden? Ik moest daar zelf enorm mee lachen."

"Stel je voor dat je boven aankomt en dat niemand weet waar je naartoe moet. Dat de cloud overvol zit, de afdeling reïncarnatie staakt en de administratie achterloopt. Het leek me heel leuk om dat volledig door te trekken.”

Heb je zelf een antwoord gevonden?
“Nee. Helemaal niet. Maar ik weet wel één ding … het leven heeft zin. Dat klinkt misschien simpel, maar dat voel ik echt zo. Dat wil niet zeggen dat alles altijd leuk of gemakkelijk is. Er zijn moeilijke momenten, verdrietige momenten, dingen die pijn doen. Maar als je achteraf terugkijkt, zie je vaak pas hoeveel betekenis sommige dingen hadden.”

Je spreekt opvallend veel over eendjes. Daar zit duidelijk meer achter?
“Gele eendjes zelfs. Meer mag ik eigenlijk nog niet verklappen. Maar ik kan wel zeggen: je moet altijd oppassen voor de gele eendjes. (Lacht) Ik denk dat we allemaal een beetje eendjes zijn in het leven. We lopen achter elkaar aan, volgen elkaar soms zonder nadenken en doen alsof we allemaal perfect weten waar we mee bezig zijn. Terwijl we het eigenlijk ook niet weten. We proberen maar iets."

Je zegt dat je nog altijd dat kind op het podium bent gebleven.
“Ja, en ik denk eerlijk gezegd dat dat nooit zal verdwijnen. Ik ben op een leeftijd gekomen waarop mensen misschien verwachten dat je rustiger of serieuzer wordt. Maar dat kind is nooit weggegaan."

"Misschien heb ik dat zelfs meer nodig dan vroeger. Als tegengewicht voor alles wat er vandaag gebeurt. Er gebeurt zoveel in de wereld dat humor soms bijna noodzakelijk wordt.”

Verandert ouder worden je blik op dingen?
“Absoluut. Dat merk je in heel kleine dingen. Als je bijvoorbeeld oude foto's van jezelf terugziet. Vroeger keek ik naar mezelf en dacht ik: oei, dit klopt niet, dat klopt niet. Je bent onzeker, je ziet alleen wat volgens jou fout is."

"En dan kijk je daar twintig of dertig jaar later naar en denk je: waar was ik eigenlijk mee bezig? Ik zag er fantastisch uit. Je perspectief verandert voortdurend. En dat fascineert mij enorm."

En wat als je zelf terug kon gaan naar één moment?
“Ik zou teruggaan naar mijn veertien jaar. Ik was toen hopeloos verliefd op een waterskileraar in Lorette De Mar. Ik had een beugel, krullen die nooit deden wat ik wilde en ik schaamde mij dood. Ik zou gewoon eens willen teruggaan, maar dan met de ogen die ik vandaag heb. Gewoon om te kijken: hoe was dat nu écht?”

Je keert terug naar Capitole Gent. Wat maakt deze zaal zo bijzonder voor jou?
“Ik speel hier ongelooflijk graag. Ondanks dat er veel mensen binnen kunnen, voelt het heel intiem. Iedereen zit dicht bij het podium en dat maakt een groot verschil."

Voor wie present tekent op 29 mei 2027 in Capitole Gent, verwacht zich beter aan chaos, vragen, Madame God en een paar gele eendjes waar je beter niet te dicht bij komt.

Terug naar overzicht